(1) منابع فراوان و به طور کلی با قابلیت تجدید پذیری مشخص می شوند، این منابع قادر به حفظ استفاده دائمی انسان هستند. به عنوان مثال، برآورد منابع بادی خشکی در دسترس برای توسعه بالغ بر 253 گیگاوات- است، اما تا سال 2003، تنها 0.57 گیگاوات مهار شده است. پیش بینی ها نشان می دهد که انتظار می رود ظرفیت قابل استفاده تا سال 2010 به 4 گیگاوات و تا سال 2020 به 20 گیگاوات برسد. در همین حال، پیشبینی میشود که ظرفیت ترکیبی برنامههای فتوولتائیک خورشیدی{10}متصل و خاموش{11}به شبکه از 0.03 گیگاوات به 1 تا 2 گیگاوات تا سال 2020 افزایش یابد.
(2) با چگالی انرژی کم مشخص می شود، توسعه و استفاده از آنها نیاز به فضای فیزیکی قابل توجهی دارد.
(3) آنها حاوی کربن اندکی یا بدون کربن هستند، کمترین تأثیر را بر محیط زیست دارند.
(4) با توزیع گسترده، برای استفاده غیرمتمرکز در مقیاس کوچک-به خوبی مناسب هستند.
(5) با عرضه متناوب و تنوع زیاد مشخص می شوند، آنها چالش هایی را برای تامین انرژی پیوسته ایجاد می کنند.
(6) به استثنای انرژی آبی، هزینه های مربوط به توسعه و استفاده از منابع انرژی تجدیدپذیر بیشتر از سوخت های فسیلی است.
